Zie deze pagina Klik hier om meer te weten te komen
Waarom niet hier checken pillen-zonder-voorschrift.com
Home » Artikelen » Thuiszitters gaan graag naar het Walhallab

Thuiszitters gaan graag naar het Walhallab

In het Walhallab in Zutphen kunnen kinderen met én zonder problemen naar hartenlust samen leren, ontwerpen, maken en ondernemen. Met succes: kinderen zien het nut van leren en thuiszitters keren terug naar school.

Midden in de werkplaats van het Walhallab staat een molen met wieken van opengewerkte petflessen. Vol trots legt Coen (14) de werking van zijn ‘recyclewindwatermolen’ uit. Hij is een van de thuiszitters die hier ook figuurlijk zijn draai vond en nu weer naar school gaat. “School is saai, maar hier is het wel lachen”, vertelt hij. “Vooral omdat ik mag doen wat ik zelf wil.” “Dat is stoere praat”, reageert ‘eindbaas’ Marco Mout. “We zijn geen school, maar hij leert hier wel belangrijke dingen die fout gingen, zoals afspraken nakomen, maar ook rekenen of leesbaar schrijven.” Mout begon het leerwerkproject tien jaar geleden met één leerling, inmiddels zijn dat er zestig en is er een flinke wachtlijst. Elk kind, ook zonder problemen, is welkom om na schooltijd zijn of haar talent te ontwikkelen. Mout spreekt met ze af wat het doel is, hoe en wanneer dat bereikt kan worden en wat dat gaat kosten. Hij is wars van labels, formulieren en eindeloze praatsessies. “Ik word gek van dat gepamper van onze jeugd”, vertelt hij. “We hebben een zorgindustrie gecreëerd die er baat bij heeft dat zo’n drop-out therapie volgt. Er zijn zware autisten die zonder enig effect op een dure opleiding zaten, maar hier na een half jaar normaal praten en een eigen lesgroep draaien.”

Radicale omslag
Confronterend en ondernemend leren zijn kernwoorden in Mouts aanpak, net als leren door te doen. Een jongen die zichzelf uitermate hoogbegaafd vond, lieten ze met moeilijke opgaven zijn neus stoten. Toen zijn haar zo lang werd dat hij ‘incommunicabel’ werd, sleepten ze hem gillend naar de kapper. Mout: “Tegelijkertijd zetten we hem ook aan het werk waardoor hij de kans kreeg zijn talent in te zetten. Binnen korte tijd presenteerde hij op de Universiteit van Twente een fantastisch project waaraan hij meehielp. Iedereen heeft een knop die aangezet moet worden. Als dat lukt, kun je heel snel een radicale omslag bereiken.” En tot nu toe lukt dat altijd. De sleutel tot het succes ligt ‘m in de vrijwilligheid, volgens Mout. “Niemand hoeft hier te zijn, zelfs de schoolverlaters mogen zo weglopen. Maar ze blijven omdat ze voelen dat dat goed is.” Het geven van vertrouwen is een tweede sleutel. “We gebruiken hier de gevaarlijkste machines. Een jochie van 6 jaar, dat thuis alles sloopte, mag hier met de lintzaag werken. Geen kind zal hier echter zomaar een machine of chemicaliën gebruiken die het nog niet kent.”

Verantwoordelijkheidsbesef
Er werkt een team van vijftien gedreven leraren en orthopedagogen: sommigen vrijwillig, anderen lopen stage of krijgen betaald. Dat leerlingen daarnaast zelf ook leraar zijn, is een derde sleutel tot succes. Een hoogbegaafd rekenwonder maakt bijvoorbeeld samen met een meisje dat een grote rekenachterstand heeft, constructietafels voor de verkoop. Hierdoor kreeg ze weer plezier in rekenen. Wout (11) is een ander voorbeeld van meesterschap. “Mag ik met de tank rijden?”, vraagt hij. “Ja, jij krijgt mijn toestemming”, reageert de ‘eindbaas’, “maar alleen jij, en niet de andere jongens. Je zet het plein af met pylonen, en daarbinnen mag je ermee oefenen.” En terwijl Wout glimmend wegloopt om de op afstand bestuurbare minitank te halen, vertelt Mout: “Die tanks zijn heel complex en duur. Wout krijgt twee weken de tijd om het helemaal in de vingers te krijgen en dan mag hij het een ander leren. Ook al is hij hier de jongste, hij kan dat, omdat hij een enorm verantwoordelijkheidsbesef heeft. Hij is nu ‘Wout-tankonderhoud’.”

Er gelden enkele duidelijke regels, zoals eerst toestemming vragen, respect voor elkaar en het materiaal. Roken is taboe en drugs al helemaal. Jongeren krijgen daarbij maar één kans. De jongen die drie jaar geleden met rode ogen van het blowen de werkplaats in kwam, kon meteen vertrekken. “Dat was dramatisch, maar het had ook een enorme impact op hem die goed uitpakte”, vertelt Mout. “Hij ging aan de slag bij een aannemersbedrijf, waar hij nu als voorman werkt.”

Geen subsidie
Ondanks dat Mout geen enkele reclame maakt en geen subsidie krijgt, blijft het Walhallab groeien. De oud-mediaman en beeldhouwer vindt het een sport om geld te vinden. Toen zijn werkplaats in de middeleeuwse Kruittoren te klein werd, kon hij de leegstaande etage van het naastliggende moderne pand erbij huren voor een schappelijk prijsje. Hij heeft een groot netwerk van ondernemers, organisaties en particulieren die het lab faciliteren. Zo print een bedrijf de 3D-ontwerpen, krijgt het Walhallab hout van Staatsbosbeheer en doneerde een voormalig techniekdocent al zijn gereedschap en materiaal. Steeds meer scholen bezoeken het Walhallab bovendien voor een project: vorig jaar kwamen er ongeveer 2.900 leerlingen, à 6 euro per leerling per uur (exclusief materiaal). Mout: “Verder betalen de kinderen t 12,50 per les en daarnaast werken we zelf loeihard: ik geef lezingen en workshops, bouw gitaren voor de verkoop en we halen opdrachten binnen, zoals het inrichten van een winkel.” Afgelopen najaar werd het Walhallab bekroond met de Janus-Korczakprijs voor vernieuwend en uitdagend onderwijs. De jury is lovend over de bijzondere aanpak waardoor ‘vastgelopen jongeren inzicht krijgen in hun eigen kunnen en hun eigenwaarde terugkrijgen’. Een hele eer, vindt Mout. “Voor die thuiszitters heb ik nog nooit een cent gezien en zolang ze ons niet als onderwijs zien, kunnen we fluiten naar het geld. Ik werk nauw samen met scholen en jeugdzorg, maar hou niet van getreuzel. Als een leerling hier binnenkomt, gaan we direct aan de slag. Het doel is altijd zo snel mogelijk terug naar school. Mede door die Korczakprijs lijken steeds meer gemeenten en scholen in te zien dat onze aanpak werkt. Het is dan ook geweldig dat onlangs in deze ruimte het regionale convenant voortijdig schoolverlaten is getekend.”

Gepubliceerd op: 18 mei 2017

Verschenen in

Doelgroep(en)

Primair onderwijs

 

Deel dit artikel

Op naar een integrale aanpak (Ontschotting in het sociale domein)