Zie deze pagina Klik hier om meer te weten te komen
Waarom niet hier checken pillen-zonder-voorschrift.com
Home » Artikelen » Allemaal IB’er
Passend onderwijs

Allemaal IB’er

Auteur: Andrea Holwerda

Hebben we nog een intern begeleider nodig? Die vraag legde directeur Judith Pals drie jaar geleden bij haar team neer, nadat de ib’er van de Enschedese gereformeerde basisschool de Bron wegens ziekte haar baan moest opgeven. Het antwoord luidde ‘nee’. Al is de invulling van de leerlingenondersteuning door leerkrachten sinds die tijd continu onderwerp van gesprek. “Willen is kunnen.”

Het overnemen van de ondersteuning op de school door de leerkrachten kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Doordat de intern begeleider ziek was, was ze in de maanden voor haar vertrek al vaak afwezig. De leerkrachten van de Bron hadden hierdoor al verschillende zaken zelf moeten oppakken. Tegelijkertijd had en heeft de school professionalisering van leerkrachten hoog in het vaandel. Met als gevolg dat op een gegeven moment negen van de dertien leerkrachten een mastertitel – op het gebied van hoogbegaafdheid maar bijvoorbeeld ook supervisie/coaching – op zak hadden. Dit zorgde ervoor dat toen de ib’er haar baan moest opgeven, directeur Pals direct dacht: wat gaan we nu doen? “Ik vind dat je als school altijd kritisch moet kijken naar de functies die je binnen je team hebt”, stelt ze. “Je moet onderzoeken of deze nog het beste middel zijn voor de ondersteuning die je je leerlingen wilt bieden.” Ze vroeg zich sterk af of het niet tijd was voor meer flexibiliteit. Voor leerkrachten die waar nodig allemaal de rol van ib’er aan konden nemen.

Kortere lijntjes
Besloten werd dit samen te onderzoeken. In de maanden die volgden werd duidelijk dat de ondersteuning binnen de school er prima voor stond. Pals: “Die basis hebben we mede aan onze oude ib’er te danken. Maar ze had gedaan wat ik altijd van experts vraag: ze had zichzelf gaandeweg overbodig gemaakt.” Daarbij was de expertise binnen het team zo gegroeid, dat het zeer de vraag was of dit ook in één persoon terug te vinden zou zijn. Dit bracht het team tot de conclusie dat de ib’er slechts nog nodig bleek te zijn om aan te schuiven bij bijvoorbeeld een lastig gesprek. “Maar om nu een ib’er aan te stellen alleen voor een fijn gevoel is wat duur”, stelt Pals. Bovendien kwam duidelijk naar voren dat de leerkrachten graag kortere lijntjes wilden met (zorg)experts. “Dat ze rechtstreeks bij bijvoorbeeld een orthopedagoog konden aankloppen met een probleem.” Samen met de gedachte dat het toch wel prettig zou zijn om nog een vraagbaak te hebben, kwam de schoolleider op het idee om voor een paar uur in de week een orthopedagoog in te huren. “Dit was qua budget makkelijk te doen.” En het bleek ook nog goed te werken. Doordat de orthopedagoog vier uur in de week op de Bron is, kent ze iedereen goed en komt ze met veel passendere adviezen, schetst Pals. Tegelijkertijd is er zonder vaste ib’er ook ruimte om een leerkracht eens een dag uit te roosteren om te gaan stoeien met een nieuw ontwikkelingsperspectief. “Al denk je dan direct wel even goed na over hoe dit te doen qua invallers.” Maar dat zijn praktische zaken, zegt de directeur. Het was duidelijk dat het team het inderdaad zelf wilde doen. “En willen is kunnen, zeg ik altijd.” Al betekent het niet dat het niet spannend is. “Maar”, zo verzuchtte een van de leerkrachten volgens Pals al snel, “het zal ons wel weer lukken.”

Teaminspanning
En dat deed het ook. Al wordt er door het team continu gesproken over de aanpak. Bijvoorbeeld over de vraag wie van de collega’s eens te raadplegen over… Of welke leerkracht dit jaar het aanschaffen van nieuwe eindtoetsen gaat doen. En voor nieuw personeel moest duidelijk op papier worden gezet wat er van iedere leerkracht verwacht wordt. “Het is echt een teaminspanning”, benadrukt Pals meerdere keren. “Daarom heb ik in het verlengde hiervan ook niets gedaan met functiedifferentiatie. Dat staat hier haaks op.” Een professionele cultuur is cruciaal, stelt de schoolleider. “Al mag er op z’n tijd ook best even gemopperd worden. Maar dan herinner ik het team eraan dat toen we wel een ib’er hadden, er ook onvrede was. Of stel ik dat we weer een ib’er kunnen aanstellen, maar dat we dan ook weer één grote groep 5 krijgen in plaats van twee kleinere. Het draait allemaal om keuzes.”

Gepubliceerd op: 5 december 2016

Verschenen in

Doelgroep(en)

Primair onderwijs

 

Deel dit artikel

De jaartaak in het primair onderwijs (Nieuwe versie februari 2018)